Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce prywatności.

Nie pokazuj więcej tego komunikatu.

 

Serdecznie zapraszamy do Poradni Logopedycznej, w której Pacjentów (ubezpieczonych w NFZ) przyjmują:

 mgr Agnieszka Zuterek-Gałązka (terapia logopedyczna dzieci) / gabinet nr 4 parter

środy (15:00-18:00)

Uwagi:

mgr Jolanta Żbikowska – specjalista neurologopeda (terapia logopedyczna osób dorosłych i dzieci) / gabinet nr 4 parter

czwartki (11:00-15:30 – wizyty w Domu Pomocy Społecznej)

piątki (11:30-16:30)

Uwagi:

 

Rejestracja:

telefoniczna: 52 361 49 10

internetowa: rejestracja@lomzynska.com.pl

 Zapisy na wizyty odbywają się od poniedziałku do piątku w godz.: 7:00-19:00

Podstawą zarejestrowania do poradni specjalistycznej jest posiadanie skierowania od lekarza (także przy rejestracji telefonicznej należy mieć skierowanie ze sobą).

ZAKRES ŚWIADCZEŃ W PORADNI LOGOPEDYCZNEJ :

 

  1. Profilaktyka zaburzeń mowy– ćwiczenia, gry i zabawy stymulujące rozwój mowy dziecka (zapobieganie powstawaniu wad wymowy)
  2. Diagnoza i terapia wad wymowy u dzieci

    Najczęściej występującym zaburzeniem mowy u małych Pacjentów jest dyslalia (zaburzenia wymowy jednego, kilku bądź wielu dźwięków przejawiające się ich deformowaniem, zastępowaniem lub opuszczaniem, co powoduje, że w efekcie powstają brzmienia odbiegające od ogólnie przyjętej normy fonetycznej).

RODZAJE DYSLALII:

- sygmatyzm (seplenienie) – nieprawidłowa realizacja głosek dentalizowanych, które w zależności od miejsca artykulacji dzielimy na trzy grupy: głoski syczące (S, Z, C, DZ), szumiące (SZ, Ż, CZ, DŻ) i ciszące (Ś, Ź, Ć, DŹ)
- rotacyzm (reranie) – nieprawidłowa wymowa głoski R
- kappacyzm – zaburzona wymowa głosek: K, K’
- gammacyzm – zaburzona wymowa głosek: G, G’
- lambdacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski L
- betacyzm – nieprawidłowa artykulacja głoski B i/lub P
- mowa bezdźwięczna – brak realizacji spółgłosek dźwięcznych i zastępowanie ich odpowiednikami  bezdźwięcznymi (np: B-P /balon-palon/, D-T /daj-taj/)
- rynolalia (nosowanie) – głoski nosowe (M, M’, N, N’, Ą, Ę) wymawiane są jak głoski ustne i odwrotnie – ustne z poszumem nosowym
- dyslalia całkowita (bełkot) – nieprawidłowa artykulacja kilku, a nawet kilkunastu głosek co powoduje, że mowa staje się niezrozumiała

Przykładowe formy wadliwej realizacji głosek: deformacja (np: seplenienie międzyzębowe – w trakcie mówienia język wychodzi poza zęby), substytucja (np: zamiana SZ-S /szafa-safa/, R-L /rower-lowel/, K-T /kot-tot/), elizja (opuszczanie głosek, np: ryba-yba)

3.  Terapia opóźnionego rozwoju mowy oraz dysleksji (specyficzne trudności w czytaniu i  pisaniu, które rozpoznaje się u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym)

4.  Terapia zaburzeń mowy i komunikacji u osób dorosłych

Do głównych zaburzeń mowy i komunikacji należą:

AFAZJA – częściowa lub całkowita utrata zdolności mówienie i/lub rozumienia mowy u człowieka, który już uprzednio opanował te czynności, wywołana w następstwie organicznego uszkodzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego (przyczyny afazji: udar mózgu, zapalenie mózgu, urazy czaszkowo- mózgowe, guzy mózgu)

Rodzaje afazji:

* afazja motoryczna (ruchowa, nadawcza) – prawie całkowity brak zdolności do mówienia przy zachowanej zdolności do rozumienia mowy

* afazja czuciowa (sensoryczna, odbiorcza) – trudności w rozumieniu mowy przy zachowanej zdolności do mówienia

* afazja amnestyczna – wybiórcze zaburzenia nazywania przedmiotów

* afazja całkowita – utrata zdolności mówienia i rozumienia wypowiedzi słownych

- DYZARTRIA – zniekształcenie dźwięków mowy lub niemożność ich wytwarzania w wyniku uszkodzenia ośrodków i dróg unerwiających narządy mowne (artykulacyjne, fonacyjne, oddechowe).

 

5.  Terapia Pacjentów po laryngektomii, czyli częściowym lub całkowitym wycięciu  krtani.

6. Terapia Pacjentów słabosłyszących i implantowanych.

 

PRZYCZYNY WAD WYMOWY

 

  1. Zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego: nieprawidłowa budowa języka, podniebienia, wady zgryzu, anomalie zębowe, przerost trzeciego migdałka, polipy, skrzywienie przegrody nosowej, przerost śluzówki nosa.
  2. Nieprawidłowe funkcjonowanie narządów artykulacyjnych: brak pionizacji języka, niska sprawność języka, warg, żuchwy.
  3. Nieprawidłowa budowa i funkcjonowanie narządu słuchu: niedosłuch, wybiórcze upośledzenie słuchu, zaburzenia słuchu fonematycznego.
  4. Nieprawidłowe funkcjonowanie Ośrodkowego Układu Nerwowego: zaburzenia analizy i syntezy słuchowej, zaburzenia słuchu mownego i kinestezji artykulacyjnej.
  5. Czynniki psychiczne: brak zainteresowania mową innych, odczuwanie własnej artykulacji jako czynności męczącej i sprawiającej trudność.
  6. Czynniki społeczne: ujemne wpływy środowiska w postaci złych wzorców językowych, nieprawidłowych postaw, niewłaściwej atmosfery i stylu wychowawczego.
  7. Opóźniony rozwój psychomotoryczny i emocjonalny dziecka.

 

PRZEPROWADZENIE BADANIA LOGOPEDYCZNEGO

 

  1. Wywiad z rodzicem (przebieg ciąży i porodu, ilość punktów w skali Apgar, przebyte choroby i rozwój psychomotoryczny dziecka).
  2. Badanie budowy narządów mowy i ich sprawności (warg, języka, żuchwy, podniebienia).
  3. Sprawdzanie wymowy głosek w izolacji, sylabach, wyrazach i zdaniach.
  4. Sprawdzanie słuchu fonematycznego.
  5. Nazywanie przez dziecko uogólnień, czynności i kolorów.
  6. Orientacja w przestrzeni i schemacie własnego ciała.
  7. Układanie przez dziecko historyjki obrazkowej.
  8. Sprawdzanie mowy spontanicznej (rozmowa z dzieckiem).
  9. Postawienie diagnozy.

 

ETAPY PRACY TERAPEUTYCZNEJ

 

  1. Etap przygotowawczy – ćwiczenia przygotowujące do właściwej pracy logopedycznej: - ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne (język, wargi)
    - ćwiczenia oddechowe
    - ćwiczenia rytmizujące
    - ćwiczenia słuchowe
  2. Etap właściwej pracy logopedycznej – wywołanie w izolacji prawidłowej artykulacji zaburzonej głoski
  3. Etap utrwalania wywołanego dźwięku w mowie kontrolowanej – polega na utrwalaniu prawidłowej artykulacji głoski w izolacji, sylabach i wyrazach, we wszystkich możliwych pozycjach (nagłos, śródgłos, wygłos) i sąsiedztwach fonetycznych. Na tym etapie wykorzystuje się także zdania i krótkie teksty.
  4. Etap automatyzacji wywoływanego dźwięku – realizowanie dźwięku w mowie spontanicznej. Jest to etap wypracowania autokontroli i autokorekcji.

 

PORADY LOGOPEDYCZNE DLA RODZICÓW

 

  1. Pamiętaj! Twój głos jest dla dziecka najważniejszy, jest dla Niego wzorem do naśladowania.
  2. Buduj pozytywne więzi w rodzinie.
  3. Jak najwcześniej staraj się rozbudzić zainteresowania dziecka różnymi odgłosami.
  4. Prowadź dialog z dzieckiem od poczęcia.
  5. Wrażliwie reaguj na potrzeby fizyczne i psychiczne dziecka i zaspokajaj je.
  6. Pamiętaj o tym, że rozumienie mowy poprzedza samo mówienie i jest punktem wyjścia do nauki mowy, stąd konieczność nieustannego i wielokrotnego powtarzania słów, zwrotów, zdań.
  7. Nie mów nigdy do dziecka niepoprawnie pod względem gramatycznym, staraj się unikać zdrobnień i neologizmów.
  8. Nie sygnalizuj zniecierpliwienia w oczekiwaniu na sukcesy w rozwoju mowy dziecka.
  9. Nie zapomnij o częstym okazywaniu swojemu dziecku zadowolenia i akceptacji.
  10. Rozwijaj słownictwo dziecka i umiejętność budowy zdań.
  11. Wykorzystuj naturalne sytuacje codzienne do podejmowania z dzieckiem czynności komunikacyjnych.
  12. Odpowiadaj na zadawane przez dziecko pytania.
  13. W przypadku stwierdzenia u dziecka zaburzeń rozwoju mowy podejmij współpracę ze specjalistami – logopedą, psychologiem.
  14. Pamiętaj, że terapia logopedyczna nie polega tylko na prowadzeniu ćwiczeń w gabinecie lecz muszą je utrwalać rodzice w ciągu całego dnia – najlepiej w formie zabawy.

 

Powodzenie każdej terapii logopedycznej zależy przede wszystkim od indywidualnych umiejętności dziecka oraz jego systematycznych ćwiczeń w domu.

 

ROZWÓJ MOWY DZIECKA

 

1 miesiąc życia – dziecko z otoczeniem komunikuje się za pomocą krzyku

2-3 miesiąc życia – niemowlę zaczyna wydawać przypadkowe dźwięki – głużenie

6 miesiąc życiagaworzenie (powtarzanie usłyszanych dźwięków)

1-2 rok życia- pojawiają się pierwsze wyrazy: mama, tata, baba, dziecko wymawia samogłoski ustne: a, o, u, i, y, e oraz spółgłoski: p, p’, b, b’, m, m’, d, t, n

2-3 rok życia – pojawiają się proste zdania, dziecko wymawia samogłoski nosowe: ę, ą oraz spółgłoski: w, w’, f, f’, ś, ź, ć, dź, ń, l, l’, k, g, k’ g’, ch, ch’, j, ł, s, z, c, dz; szybko zwiększa się liczba wypowiadanych słów

4-5 rok życia – pojawia się głoska r, czasem głoski: sz, ż, cz, dż (mogą być jeszcze wymawiane jak s, z, c, dz)

5-6 rok życia- utrwalane są głoski: sz, ż, cz, dż oraz r, dziecko prawidłowo wymawia wszystkie głoski, umie określić kierunek i położenie przedmiotu (przód, tył, obok, za, pod, pomiędzy, wewnątrz), dziecko samo odnajduje wyrazy zaczynające się na określoną głoskę

7 rok życia – dziecko powinno mieć już opanowaną prawidłową technikę mówienia

 

Każde dziecko rozwija się w swoim indywidualnym tempie. Dotyczy to także mowy. Opóźnienia w pojawianiu się poszczególnych głosek nie powinny przekraczać jednak 6 miesięcy.

Jeżeli podejrzewasz u swojego dziecka nieprawidłowości w rozwoju mowy, niezwłocznie zgłoś się do poradni logopedycznej.

Im wcześniej dziecko rozpocznie terapię logopedyczną, tym większe jest prawdopodobieństwo, że w krótkim czasie zakończy się ona powodzeniem.

„Należy do dobrego wychowania dzieci, ażeby dobrze wykształcić narzędzie mowy,
ażeby dzieci nauczać każde słowo doskonale, wyraźnie i czysto wymawiać.
I to będzie pierwsza nauka, którą dzieci powinny odebrać od matki, ojca i wychowawców”.

(J. ŚNIADECKI)